czwartek, 06 listopada 2014

Sklep Change w łódzkiej Manufakturze - obszerny salon, na zdjęciu nie widać całości. W głębi kotary 3 przymierzalni. A na pierwszym planie... o tym za chwilę :-)

Markę Change znam już od dawna i całkiem namacalnie, zawsze jednak żałowałam, że nie mogę wpaść do firmowego sklepu, które to sklepy (bo są dwa trzy!) chwaliłyście nie raz w komentarzach. Co tu dużo mówić, stacjonarka to stacjonarka, można przebierać, oglądać i przymierzać do woli oraz strzelać fotki na bloga ;-) Niestety sklepy Change Lingerie mieszczą się na razie tylko w dwóch miastach: Łodzi i Zabrzu. Łódzkie znajdują się w centrum Port Łódź oraz w Manufakturze. Jadąc do Łodzi na Salon Bielizny nie miałam Change w planach - spodziewałam się, że nie starczy mi czasu. Ale udało się :-) Wylądowałam w mieście dzień przed targami i po różnych planowych spotkaniach miałam wolny wieczór, który spędziłam właśnie w Manufakturze (zakochałam się w tym miejscu - polecam, nie jest to zwykłe centrum handlowe, a coś znacznie fajniejszego :-). Mamy tam dwa interesujące ze stanikomaniackiego punktu widzenia sklepy: salon firmowy Allesa (o którym też napiszę) oraz właśnie salon Change. Wizyta była niezapowiedziana, nieumówiona oraz nie wzięłam ze sobą aparatu, z góry więc przepraszam za takie sobie fotki z komórki ;-)

Łódzka Manufaktura wieczorową porą

 

Britney w pełnej miseczce

Już w witrynie sklepu powitało mnie logo marki The Intimate Britney Spears. Całkiem ładne zresztą. Coś tam już doszło do mnie wcześniej o kolaboracji Britney i Change, jednak sądziłam, że chodzi bardziej o sprzedaż, tak jak w przypadku sklepów Gatta (gdzie również kupimy tę kolekcję), a tu się okazało, że marki te łączy znacznie ściślejszy związek. Krótko mówiąc, to duńska firma Change jest producentem bielizny Britney Spears. Chyba przegapiłam tego niusa, tymczasem o marce i jej wykonawcy już dawno napisała The Lingerie Addict. Właściwie mogłam się tego domyśleć wcześniej, widząc nazwy modeli, takie jak Full Shaper, dobrze mi znane właśnie z oferty Change. Tak tak, drogie stanikomaniaczki, Change produkuje swoje babcine full-cupy dla Britney! ;-)

Hasło „miski od A do K” cieszy oko - choć kolekcja Britney Spears sięga tylko do miseczki J. 

Nie jest to oczywiście jedyny powód, dla którego piszę o marce The Intimate Britney Spears. Głównym powodem jest fakt, że marka ta oferuje D-plusowe rozmiary w podobnym zakresie, co Change (do miseczek J europejskich, czy też raczej Change'owskich), nie we wszystkich modelach oczywiście, ale uważam, że to wspaniale, że w założeniu popularna, raczej młodzieżowa marka nie dyskryminuje dużego biustu! Niemniej jednak zaskoczyło mnie, że producentem jest akurat Change, która to firma raczej nie kojarzyła mi się do tej pory ze spektakularnymi, efektownymi, seksownymi modelami, a takie skojarzenia wywołuje we mnie postać Britney. Po części zaskoczenie to wynika pewnie z faktu, że w mojej szufladzie z Czejndża znajdują się jak dotąd tylko full-cupy w stylu, powiedzmy, starszych pokoleń. Bo Britney nie jest już wprawdzie nastolatką, ale do babci raczej jej daleko ;-)

Kolekcja co prawda babciną się nie okazała, ale trzeba przyznać, że jest raczej stonowana, większość modeli spokojnie nadaje się na co dzień. Nie byłam nigdy fanką Britney i w sumie nie znam jej stylu, ale oczekiwałabym czegoś bardziej spektakularnego. Styl trochę dziewczęcy, trochę seksowny, ale według mnie nie wybija się szczególnie na tle oferty innych popularnych marek i nie zdziwiłabym się, widząc coś podobnego np. w Intimissimi, czy nawet w działach bielizny w odzieżowych sieciówkach. Innymi słowy: ładne, ale bez musisztomieciów.

Z jednym wyjątkiem: Anemone 3/4 Padded.

 

Seksowny Anemon

Model ten nawiązuje stylistycznie do popularnych ostatnio erotyzujących cage bras. Nie od dziś pociągają mnie te paseczkowe wykończenia góry biustonosza, znane już od dawna z oferty marki Marlies Dekkers (która niestety nie dorasta ani do mego rozmiaru, ani potrzeb w zakresie podtrzymania). Na widok Anemone pomyślałam: ee, nie, to nie będzie leżeć. Poza tym i tak na pewno nie robią go w moim rozmiarze.

Anemone - fotka ze strony marki

 

Anemony w większych rozmiarach na wieszakach - nie wyglądają może zbyt efektownie, ale na biuście ożywają :-)

 

Na filmie reklamującym Anemona nie bardzo widać konstrukcję, a i biustowi naszej modelki daleko do mojego ;)

 

Ku mojemu zaskoczeniu, od miłej obsługi w Change dostałam do przymierzenia rozmiar 80G. Po pierwsze zdumiałam się, że model ten nie kończy się na D, a po drugie - że ta konstrukcja naprawdę działa. Obniżone miseczki układają się całkiem nieźle, biust jest podtrzymany, mostek przylega. Jedno tylko nie grało: rozmiar za mały. 80H powinno być w sam raz, choć ostatnio testowałam 80I (tu kolejne zaskoczenie). Niestety ani w Manufakturze, ani w Porcie Łódź (panie sprzedawczynie sprawdziły to dla mnie) już tego rozmiaru nie było, a już prawie byłam zdecydowana Anemona kupić. Jest to porządnej jakości stanik, przyjemny w dotyku, ładna koronka, i te paseczki, i metalowe kółka dobrej jakości - super.

Metalowy detal Anemona (metka z rozmiarami niestety podaje nieprawdę - miseczka J w Change jest znacznie mniejsza niż brytyjskie J)

 

Doszłam jednak do wniosku, że nic straconego, jest jeszcze przecież Gatta oraz internet. Z tym internetem to nawet bardziej jest o czym mówić, niż myślałam, bo polski oddział Change nareszcie otworzył sklep internetowy. Jak się jednak okazało, ani w Gatcie, ani w Change nie dostanę już swojego 80H :( Gatta bowiem kończy tu ofertę na miseczce G, czyli znacznie poniżej zakresu rozmiarowego tego modelu, który sięga do miseczki J w obwodzie 75 (rozmiarówka: 30-34 C-J, 36 C-I, 38 C-H, 40 E-G, 42 E-F, jak podaje sklep Bare Necessities). (G jak Gatta? ;) Muszę jednak powiedzieć, że cieszy mnie obecność w tej popularnej sieciówce rozmiarów choćby takich, jak G czy F (a w modelu Begonia „nawet” I).

W Change, zarówno polskim, jak i międzynarodowym, zostały z tego modelu już tylko żałosne resztki. Podobnie zresztą, jak na oficjalnym, amerykańskim sajcie marki. Wyjątkiem na tym tle jest amerykański sklep Bare Necessities, gdzie mamy dostępną chyba pełną rozmiarówkę. Gdy jednak wrzuciłam sobie testowo komplecik do koszyka (bo majteczki też kuszą), po doliczeniu wysyłki i cła wyszło z tego ponad 500 zł (a w polskim Change - ok. 230 zł za komplet, w Gatcie już jest na ten model przecena). Hmm, nie wiadomo, czy się śmiać, czy płakać - chyba jednak nie sprowadzę sobie z USA za podwójną cenę kompletu bielizny europejskiej firmy, szytej zapewne w Chinach ;-) Trochę szkoda, że Anemon już się skończył w dużych rozmiarach, zważywszy, że premiera kolekcji w Polsce miała miejsce pod koniec września. Miesiąc i już wyprzedane? Come on, Change, doszyjcie nam Anemona!

 

Gołębie i kamee

Pożegnawszy się z Anemonem, przystąpiłam do przymierzania innych modeli. I tak, w Change jak to w Change, full-cupy i full-shapery górą. Ogólne wrażenia z przymierzania miałam nawet lepsze, niż z zeszłorocznego testowania. Jednak inne modele, np. usztywniany czerwony Jasmine, wciąż po prostu nie leżą - mają znane mi już z wcześniejszych prób za płytkie miseczki. Być może to właśnie ogólna płytkomiseczkowość Change powoduje, że ceni sobie tę markę wiele małobiuściastych? Pozostałam więc przy fasonach typu full ;-) W tegorocznej kolekcji jesienno-zimowej sporo jest koloru szarego, szaro-wrzosowego.

Zawartość haczyków w mojej przymierzalni :-)

 

Zdecydowanie najlepiej leżała niejaka Laura full-cup (miękka), idealnie przylegający mostek, całkiem nieźle zbierające miseczki plus ta cudowna wygoda, za którą lubię tę markę. Nie wygląda może efektownie na zdjęciu, ale z bliska to naprawdę elegancki, ładny model, na co dzień idealny. Pasował w rozmiarze 80I, jak zwykle.

Szkoda, że w polskim sklepie zdjęcie jest takie malutkie i praktycznie nic nie widać. Ukradłam je więc z wersji międzynarodowej. Najlepiej jednak obejrzeć sobie aktualną kolekcję w katalogu.

Laura - foto sklepowe

 

Laura na wieszaku

 

Inna szaraczka, którą przymierzyłam, to Begonia w fasonie full shaper (grubszy materiał w dolnej części miseczki, jak np. zeszłoroczna Theresa), z kolekcji Britney. W tym modelu szalenie podoba mi się ozdoba - kamea na mostku. Staniczek jest również fajnej jakości, miły w dotyku i elegancki, nie leżał jednak idealnie, bardziej podobała mi się Laura, a samo logo Britney nie ekscytuje mnie aż tak, bym zadowoliła się Begonią zamiast Anemona ;-) Przymierzałam rozmiar 80I.

Begonia full-cup - fotka z oficjalnej strony marki The Intimate Britney Spears

 

 

Begonia w przymierzalni - kamea, tu widać ją trochę lepiej, acz nie idealnie. Jest naprawdę ładna.

 

Na Begonii skończył się już chyba wybór Britnejek w moim rozmiarze w sklepie, dlatego więcej Wam ich nie pokażę :-)

Przewinął się też przez moją przymierzalnię model Darlene (jeśli chcecie tylko obejrzeć foto, nie klikajcie w ten link - polski sklep ma stanowczo za małe zdjęcia, a międzynarodowy również nie zachwyca) z wyjątkowo obfitym haftem, który kojarzy się trochę z naszym Avocado. I właśnie ten haft go pogrążył, ponieważ w dolnej części miseczek na liniach haftu materiał był za bardzo ściągnięty i robiły się wybrzuszenia, tak jakby haft ciął mi biust. Może przeciętna nosicielka staników tego nie zauważy, stanikomaniaczka - owszem. Był jednak tak fantastycznie barokowy, że szkoda było go zdjąć...

Darlene - foto sklepowe

 

Darlene - foto katalogowe (nie wiem, czemu tu haftu w dolnej połowie miseczki jest wyraźnie mniej)


 

Darlene na wieszaku

 

I tyle przymierzania :-) Nie wiem, czy coś jeszcze było w sklepie w moim rozmiarze - przypuszczam, że tak, bo na wieszakach całkiem sporo było zarówno bazowych (jak np. znana już nam doskonale Linda), jak i kolorowych wersji full-shaperów i fullcupów, w tym np. piękna szara wersja Tereski (zwróćcie uwagę na piękne szorciki!) czy też szafirowa Florence. Towaru było dużo, zarówno Britnejek, jak i regularnych marek Change. Nie byłam też jedyną klientką, przez przymierzalnie obok ciągle ktoś się przewijał, a panie sprzedawczynie dzielnie donosiły staniki do przymierzania. Nie byłam jednak świadkiem dobierania rozmiaru, a sama od razu przyznałam się do swojej tożsamości oraz noszonych zwykle literek i cyferek :-) Potraktowano mnie miło i fachowo, choć ostatecznie nic nie kupiłam, i wizytę uważam za udaną.

Tereska w słusznych rozmiarach miseczek

 

Florencja w szafirach

Podsumowując, sklep firmowy Change uważam za niezłe miejsce na stanikowej mapie naszego kraju, choć biusty w moich okolicach rozmiarowych nie mają tam wielu konstrukcji do wyboru. Na wieszakach nie ma problemu ze znalezieniem miseczek typu G, H czy I - są na widoku, nie pochowane po szufladach, co ma też swoje znaczenie edukacyjne. Im bardziej kobiety oswoją się z widokiem miseczek powyżej D, tym lepiej dla wielu biustów :-)

Jestem ciekawa, czy są wśród Was bywalczynie firmowego salonu Change. A może mieszkacie w Łodzi, ale dotąd tam nie zajrzałyście? Change ma też tę zaletę, że lubi promocje i obniżki, co przy cenach zbliżonych do brytyjskich modeli, ale w większości nie tych z najwyższych półek (np. 119 czy 139 zł) może być niezłą okazją.

A Britney? Czy przymierzałyście już cokolwiek z tej marki? Co szczególnie Wam się spodobało? Czy uważacie, że kolekcja oddaje styl i charakter swojej ambasadorki?

czwartek, 30 października 2014

Oto mam dla Was notkę niespodziankę, także dla mnie, bo wcale jej nie planowałam :-) Po powrocie z łódzkich targów Salon Bielizny nie miałam wielkiej ochoty na montowanie tego, co udało mi się nakręcić kamerką na pokazie, jako że większość wydawała mi się nieciekawa dla stanikomaniaczki z D-plusowych rejonów rozmiarowych.

Zmieniłam jednak zdanie :-) Tak czy owak myślałam, że po cięciach zostanie niewiele, zwłaszcza że nie filmowałam cały czas, ale tu znowu zaskoczyłam sama siebie, bo film ma aż 14 minut. Może niektórym z Was wyda się nudny, bo z punktu widzenia poszukiwaczki głębokich miseczek faktycznie nie ma tam za wiele. Mnie jednak przyjemnie oglądało się kawałek profesjonalnie zrobionego pokazu, z większą liczbą modelek (a nawet jednym modelem - temu rodzynkowi jednak nie poświęciłam wiele filmowego czasu, co, mam nadzieję, mi wybaczycie - podobnie jak nieprofesjonalną jakość filmowania :-), z ciekawymi układami, nie ograniczającymi się jedynie do przejścia w tę i z powrotem po wybiegu.

W którejś z relacji przeczytałam, że na pokazie prezentowano bieliznę na różnych typach figury. I po przejrzeniu materiału muszę przyznać, że rzeczywiście tak było, i że moja ulubiona modelka plus size nie była wcale jedyną, której sylwetka odbiega od najbardziej typowych wyobrażeń dotyczących modelek z wybiegów. Myślę, że to godne odnotowania i pokazania :-)

 

 

Pierwszą część pokazu - folk - otwiera fotomodelka Ewa Lubert, podobno znana w tej branży. Wszystkie jej wyjścia były pełne tanecznej energii i trudno mi było nie uśmiechać się na jej widok, mimo że nie reprezentuje mojego ulubionego typu urody (ani makijażu) oraz oczywiście życzyłabym sobie większego biustu ;-) Widzimy tam też modelkę plus size, prezentującą komplet Lupoline - moją osobistą faworytkę. Miseczki jednak nie leżą idealnie, a ramiączka wyglądają, jakby się mocno wpijały. Mam nadzieję, że stanik ten wejdzie do produkcji w bardziej dopracowanej postaci.

W części nimfa najciekawsza dla mnie była oczywiście jasna (pudrowy róż?) balkonetka firmy Kinga, niestety nie widzimy jej z tyłu, ponieważ modelka wychodzi w szlafroczku i nie wiadomo, co dzieje się z obwodem :-)

W cukierkach w obiektyw wpadły mi głównie Avy, zwłaszcza dwa ciepło ubarwione semisofty. Niebieski push-up z limonkowymi dodatkami wejdzie do kolekcji wiosennej także jako semisoft w dużych rozmiarach miseczek.

Blok basic, jak zauważycie po długości fragmentów, niezbyt mnie zaciekawił ;) Ten magazyn, który trzymają w rękach modelki, to oczywiście „Modna Bielizna”, pismo wydawane przez organizatora Salonu Bielizny.

Za to przy czarnym łabędziu moje nożyczki zastrajkowały i pozostawiłam spory nienaruszony fragment. Ta część była moim zdaniem najciekawiej zaaranżowana, a motyw czarnych piór w tle mnie urzekł. Oglądałam z dużą przyjemnością, mimo że wcale nie jestem aż taką entuzjastką mrocznych klimatów, czy bielizny erotycznej (chyba że pochodzi ona z najwyższej półki... ;). Dobór modeli do tej części pokazu był przemyślany, szczęśliwie nie załapały się najbardziej kiczowate komplety, które wcześniej widziałam na wieszakach i manekinach naszych producentów seksownych fatałaszków. Najciekawszym modelem z naszego punktu widzenia jest tu czarna półprzejrzysta balkonetka Kris Line, pokazywana przez moją ulubioną modelkę. Niestety w tej części zmuszono ją także do występu w dramatycznie za małym gorseciku (nie odnotowałam marki), krzywdząc w ten sposób zarówno modelkę, jak i prezentowany model. Było to sprzeczne nie tylko z zasadami bra-fittingu, ale i dobrego smaku - to największa wpadka tego pokazu :-(

Ciekawa jestem Waszych wrażeń. Czy sądzicie, że tak właśnie powinno się tworzyć pokazy bielizny? Czego według Was zabrakło, a co było dobre?

Wreszcie, kończąc już temat Salonu Bielizny, zapytam Was o opinię o polskiej bieliźnie w ogóle. Czy i na ile Waszym zdaniem można już prowadzić dobry bra-fitting, opierając się na polskich markach?

środa, 29 października 2014

 W pierwszej części relacji z łódzkich targów Salon Bielizny skupiałam się na materii, czyli towarach. Drugą zaś poświęcę dobrom duchowym ;-)

Jak już wspominałam, podczas całej imprezy, co kilka godzin odbywały się prelekcje i warsztaty. Harmonogram zawierał ich pięć i z tego co wiem, wszystkie się odbyły. Miejscem akcji była sala pokazowa na pierwszym piętrze, gdzie nietrudno było trafić po drogowskazach, gdy już się wiedziało, że należy wjechać na piętro :-) Nie była to niestety najlepsza sala wykładowa świata - najlepiej sprawdziła się przy warsztatach brafittingowych, gdy publiczności było dużo, a główną scenę można było zorganizować na dobrze oświetlonym wybiegu. Na pozostałych siedziało się w jednym końcu sali, a światła często gęsto kierowały się na... publiczność (gdzie eksperci od oświetlenia?).

Pierwsze były warsztaty ze slimfittingu, czyli dobierania bielizny wyszczuplającej (ciekawa jestem, czy termin ten funkcjonuje poza granicami Polski, czy też został ukuty przez rodzimych marketingowców przez analogię do brafittingu? ;-), prowadzone przez przedstawicielki firmy Julimex. Na ten wykład nie dotarłam, bo nieszczególnie interesuje mnie ten temat. Do bielizny wyszczuplającej mam stosunek negatywny - uważam, że jest niewygodna, nieładna i zmusza kobiety do znoszenia dyskomfortu w imię idealnej (co często równa się: nierealnej) sylwetki. Ale co kto woli - jeśli u kogoś tego typu produkty się sprawdzają, to oczywiście bardzo dobrze, że kładzie się nacisk na ich właściwy dobór :-)

Visual merchandising - witryna cichy sprzedawca to kolejny wykład, którego nie zaliczyłam, mimo że temat na pierwszy rzut oka ciekawy (swoją drogą ciekawe, jakie wrażenia z niego miałaby nasza niestrudzona Renulec! :-) - zagadałam się przy stoiskach naszych firm i stwierdziłam, że szkoda czasu, skoro nie planuję w najbliższym czasie urządzać witryny sklepu stacjonarnego :-)

Za to sklepy internetowe - to co innego. To w nich najczęściej robię zakupy, często porównuję je ze sobą i zastanawiam się, co najbardziej mnie do nich przyciąga, a czego mi brakuje w tym czy w innym interfejsie. Dlatego wybrałam się na wykład pt. Prowadzenie sklepu internetowego, który prowadził Mateusz Kowalczyk z firmy i-sklep.pl, zajmującej się właśnie projektowaniem e-sklepów. Była to obfitująca w przykłady, żywo poprowadzona prelekcja, podczas której dowiedzieliśmy się m.in., jak łączyć prowadzenie sklepu stacjonarnego z internetowym, by obie formy się nawzajem wspierały, oraz jakie cechy powinien mieć e-sklep, by był przejrzysty, czytelny i funkcjonalny dla klienta i oczywiście jak najskuteczniej sprzedawał towar. Na zakończenie padła tajemnicza obietnica, że firma szykuje coś ciekawego specjalnie dla sklepów z bielizną. Na ekranie rzutnika pojawiła się dobrze nam znana tabela brytyjskich rozmiarów z komentarzem, że coś z TYM trzeba zrobić. Chodzi, jak się zdaje, o jakieś rozwiązania służące do doradzania online. Ciekawe, ciekawe :)

 

Bra-fitting w centrum uwagi

Zdecydowanie największą liczbę uczestniczek i uczestników zgromadziły warsztaty pt. Praktyczny Brafitting.

Niestety na te zajęcia się trochę spóźniłam. I tu muszę po raz pierwszy skrytykować organizację za to, że nie zapewniono sensownego cateringu. Jedynymi dostępnymi produktami spożywczymi oprócz kawy i herbaty były herbatniki i jabłka (na które pechowo jestem uczulona), co dla osób planujących spędzenie na imprezie całego dnia od rana do wieczora było dalece niewystarczające. Dlatego zaraz po pokazie wyskoczyłam do miasta na obiad (nie wiem, co bym zrobiła bez samochodu i nawigacji...) - była to najszybciej zjedzona pizza w moim życiu :-)

Wracając do warsztatów - gdy dobiegłam na salę, prowadząca Kasia Sałata właśnie dialogowała z publicznością na temat rozmiarów trzech ustawionych na scenie modelek: szczupłej z drobnym biustem, właścicielki biustu średniego oraz sporego. Cała część teoretyczna opierała się w głównej mierze na dialogu i pytaniach do zgromadzonych osób: jaki rozmiar pod biustem dalibyście Państwo tej pani? Czy te miseczki są właściwie dobrane? Co jest nie tak? I tak dalej - prowadząca nie wygłaszała wykładu, lecz cały czas angażowała publiczność, która żywo reagowała. Wiele padających z sali sugestii było trafnych, co napawa optymizmem, jeśli chodzi o poziom brafittingowej wiedzy wśród przedstawicielek naszych sklepów. Wiedza prowadzącej także nie ulega wątpliwości, Kasia jest bowiem doświadczoną bra-fitterką, która pracowała z wieloma biustami, a także, co ważne, z wieloma markami biustonoszy.

Tu rozmiary jeszcze niedobrane :-) (fot. Modna Bielizna/Tomasz Półgrabia)

Modelki w trakcie wykładu przebierały się kilka razy, by pokazać przykłady zarówno dobrego, jak i złego, czy nie-do-końca-dobrego dopasowania rozmiaru i modelu. Wszystkie prezentowane staniki były produktami firm obecnych na Salonie Bielizny (np. Gaia, Kris Line, Kleo, Kinga, Nipplex) i wszystkie można było obejrzeć na sali wystawowej, albo nawet przymierzyć później, w trakcie zajęć praktycznych. Padały też pytania: czy znają państwo ten model? Czy pracujecie na tej marce? Kasia zwracała uwagę na najciekawsze modele: na ich zalety, mankamenty, na to, do jakich biustów najlepiej się nadają. Lekcja dopasowania była więc jednocześnie okazją do zaprezentowania tego, co najciekawsze w ofercie wystawców. Teoria miała więc ścisły związek z praktyką, z korzyścią dla wszystkich zgromadzonych. Obecni na sali przedstawiciele producentów też mieli dzięki temu okazję, by wysłuchać opinii o swoich produktach.

Z lewej: kto z państwa zna ten model? Z prawej: miękka balkonetka z potencjałem :-)

Ten moment był moim zdaniem najciekawszy na całej imprezie - Kasi udało się doprowadzić do kontaktu między sklepami, producentami a... klientkami, które, mimo że nie były oficjalnie reprezentowane, to w sporej mierze miały swoją przedstawicielkę właśnie w jej postaci. Bo, jak słusznie zauważyła Kasia w pewnym momencie...

 

...bra-fitting w Polsce był ruchem oddolnym.

Wyobrażacie sobie na pewno, jak miło mi było to usłyszeć :-) Chciałabym podziękować Kasi za to zdanie. To ważne, że na oficjalnym forum zostało wyraźnie powiedziane, że bra-fittingu nie wymyślili u nas marketingowcy ani specjaliści od reklamy, oni jedynie przyczynili się do zwiększenia zasięgu tego terminu i wykreowania bra-fittingowej mody (co także, rzecz jasna, nie jest bez znaczenia). Bra-fitting jednak jest przede wszystkim odzwierciedleniem potrzeb klientek i to środowiska konsumenckie, takie jak Lobby Biuściastych czy nieskromnie powiem, niżej podpisana ;-) zainicjowały jego popularność. To ważne, bo moda na wszystko kiedyś się kończy, a bra-fitting pozostanie - mam nadzieję - nie modą, lecz standardem zarówno w obsłudze klientek, jak i w produkcji - bo przecież, by proponować klientkom właściwe dopasowanie, trzeba mieć co im zaoferować!

Muszę jeszcze napisać kilka słów o samej Kasi Sałacie i jej zasługach dla bra-fittingu w Polsce. Kasię poznałam przed laty, na imprezie organizowanej przez dystrybutora marki Panache, zwanej Perfekcyjne Dopasowanie. Była tam jedną z przedstawicielek pisma branżowego „Modna Bielizna”. Spotkałyśmy się w przymierzalni, gdzie dokonałyśmy owocnego ostanikowania :-) Następnie Kasia i jej redakcyjna koleżanka przeprowadziły wywiad ze mną i Ewą, założycielką forum Lobby Biuściastych. Wywiad ten możecie przeczytać tutaj. Kasia połknęła bakcyla bra-fittingu i postanowiła związać z nim swoją karierę - pracowała różnych firmach, zarówno u dystrybutorów bielizny made in UK, jak i u polskich producentów. Obecnie ma własną firmę - Dobra Kreacja, a o tym, co ją zainspirowało do zajęcia się bra-dopasowaniem, pisze w swoim blogu. Można więc śmiało powiedzieć, że zwiększający się w Polsce stan bra-fittingowej wiedzy jest w dużej mierze jej zasługą.

 

Każdy biust ma swój gust - znane hasło ;-)

 

Zajęcia praktyczne

Na praktyczną część warsztatów Kasi Sałaty zgłosiło się ok. 50 osób - trudno było zapanować nad tak dużą liczbą, toteż chyba trochę zawiodły plany zorganizowania się w grupki wzajemnego dopasowywania biustonoszy. Na zapleczu zrobiło się pełno - zarówno kobiet, jak i staników :-) Na sali ustawiono dobrych kilkanaście stojaków pełnych tak zwanych setów brafittingowych, czyli pełnych rozmiarówek wybranych modeli. Były to głównie modele bazowe firm takich, jak Kris Line, Ava, Lupoline, Gaia, Kinga, Kleo, Nipplex (być może kogoś pominęłam - kto wie, uzupełnijcie :-).

Nipplexy :-)

 

Sety brafitterskie marki Kleo. Więcej zdjęć już nie robiłam - nie chciałam, by uczestniczki zajęć czuły się skrępowane. W końcu część z nas była bez bluzek ;-)

W krótkim czasie część uczestniczek, w tym niżej podpisana, pozbyła się bluzek i rzuciła do przymierzania. Przy stojakach odbywały się liczne dialogi producent-sklep, albowiem każdy stojak miał swoją opiekunkę - przedstawicielkę danej firmy. Nad wszystkim starała się czuwać Kasia, do której co chwila przybiegano po radę i ocenę. Zaczęłam wyczuwać tę bra-pozytywną atmosferę, którą wiele z nas zna ze zlotów Lobby Biuściastych, co niezmiernie mi się podobało. Było też trochę nieufności i zdziwienia: jak to, to nie jest na panią za ciasne? Ano, nie jest - pasuje w sam raz :-) Tak właśnie przymierzałam bezszwowego Nipplexa, o którym już wspominałam. A skoro o bezszwowcach „na kopie” mowa, rozczarował mnie brak na sali deco plunge by Kris Line. Złapałam za to m.in. polecaną przez Kasię w części teoretycznej miękką balkonetkę Lupoline i stwierdziłam, że konstrukcja jest dobra, tylko materiały jeszcze trochę za słabe.

Zajęcia praktyczne miały dwie wady: trochę zbyt liczna grupa oraz mało czasu i późna pora. Impreza dobiegała już powoli końca, a część osób chciała jeszcze dostać się na prelekcję o trendach na następną jesień i zimę, która miała się odbyć o 18:00 (wykład z brafittingu zaczął się o 16:00), w tym niżej podpisana. Z żalem opuściłam więc pełen staników bekstejdż i udałam się na ostatni wykład.

 

Trendy

Wykład o trendach przeprowadziła Renata Chomicz z firmy Promostyl - jednej z wiodących na świecie stylistycznych agencji doradczych, opracowujących szczegółowe analizy trendów na potrzeby rynków związanych z modą (że zacytuję program imprezy :). Samą firmę znamy już z artykułów w piśmie „Modna Bielizna”, wywiad z panią Renatą można przeczytać także w blogu Kasi Sałaty. Dla mnie to w ogóle pasjonujący temat - zawsze byłam ciekawa, kto pociąga za te wszystkie modowe sznurki i dlaczego, trywialnie mówiąc, w danym sezonie modne jest to, a nie co innego.

Prezentacja obejmowała - jeśli dobrze policzyłam i zanotowałam - cztery główne nurty, tendencje, wokół których skupi się moda w sezonie jesień-zima 2015/16 (zwróćcie uwagę, że o ile na targach prezentowany był sezon wiosenno-letni, o tyle tutaj była mowa o jeszcze następnym sezonie - z takim wyprzedzeniem pracują agencje prognozujące trendy): block, tenderness, details, animism. W ramach każdej z nich mowa była o kilku gamach kolorystycznych, o ich skojarzeniach z istniejącymi markami czy stylami, o zjawiskach z innych dziedzin życia, nowościach technologicznych itp. Dla mnie odkryciem było zrozumienie, jak silne są powiązania mody z innymi dziedzinami kultury, techniki czy życia społecznego. Na zakończenie omawiania każdej z tendencji prowadząca wspominała o odpowiadających jej stylach w bieliźnie. I tak dowiedziałam się, że modne będą m.in. motywy pierzaste i gałązkowate, świetliście pastelowe kolory (to tylko jeden z wielu trendów!), bielizna niewidoczna, a także... ważna będzie rola skarpetek :-)

 

Jedyne foto z prelekcji o trendach... Zawiodła technika.

Niestety szwankowała prezentacja kolorów. Na obrazie z rzutnika były one kompletnie przekłamane. Bardzo utrudniało to śledzenie wykładu. Zostaliśmy przeproszeni, a prowadząca puściła w obieg ilustracje na papierze. Może powinnam była zrobić im fotki, ale trochę obawiałam się, czy nie złamię w ten sposób czyichś praw albo zdradzę zawodowej tajemnicy ;-) Za to robiłam notatki. Chętnie dowiedziałabym się i zobaczyła więcej, ale przypuszczam, że w tym celu należałoby zafundować sobie tak zwanego trendbooka, co jest sporą inwestycją dla przeciętnego śmiertelnika. No może, gdybym planowała stworzyć własną markę... :-)

 

Podsumowanie

Ani przez chwilę nie żałowałam, że wybrałam się na łódzką imprezę. Mimo że pod kilkoma względami czuję niedosyt, to jest on dla mnie wyłącznie powodem do odwiedzenia kolejnej edycji. Ostatecznie ta była dopiero pierwsza :-)

Brakowało mi przede wszystkim większej liczby marek, zarówno polskich, jak i światowych. Marzy mi się impreza skupiająca wszystkie obecne w Polsce marki oraz trochę tych nieobecnych. Z drugiej strony nie wiem, czy nasze firmy czułyby się komfortowo w obecności potężnych konkurentów ze świata, jak choćby producenci brytyjscy, jeśli już mowa o D-plusach. Wyczuwałam na widok Rapture by Freya, którego miałam na sobie, pewną... nieufność. Z trzeciej strony, jako klientce, marzy mi się, by różne firmy poznawały wzajemnie swoje produkty i uczyły się od siebie dobrych rozwiązań, zamiast się krzywić na swój widok ;) Żaden produkt ani producent nie jest idealny. Ani Eveden nie wypuszcza samych dobrych produktów, ani Kris Line. Nawet w mojej szafie ideałów jest mało ;-)

Przydałoby się, by nasze firmy skorzystały trochę z obcych wzorów, jeśli chodzi na przykład o dobór materiałów na potrzeby większego biustu. O ile dobrych konstrukcji pojawia się coraz więcej, o tyle często dobry konstrukcyjnie model ustępuje zagranicznej konkurencji jakościowo. Nasze firmy wciąż np. nie bardzo rozumieją potrzebę mocnej dzianiny na tyły biustonoszy, tak jakby gumki mogły zapewnić całe podtrzymanie.

Uważam jednak, że naszym firmom należy się na zakończenie wielka pochwała. Bra-fitting w Polsce był ruchem oddolnym, ale rozwój bra-fittingu w Polsce nie byłby możliwy bez działań dziesiątek naszych firm - dystrybutorów, producentów, sklepów. To one odważyły się zaryzykować i wprowadziły nowy styl pracy, nowe produkty - tego wszystkiego nie było jeszcze przed siedmioma laty, kiedy to poznałyśmy się z Kasią Sałatą na Perfekcyjnym Dopasowaniu. To chciałabym powiedzieć tym wszystkim, których poznałam na Salonie Bielizny i którzy mnie poznali. Nam wszystkim udało się od tamtego czasu mnóstwo osiągnąć dla polskich biustów.

Ciekawa jestem, jak Wy oceniacie rolę „ruchów odgórnych” w zmianie naszej bra-rzeczywistości? Czy firmy zrobiły dużo, czy też za mało dla prawidłowego ubrania polskiego biustu? :-)

Dziękuję organizatorom Salonu Bielizny za zaproszenie, a Wam za śledzenie i uzupełnianie moich relacji. Czekam na dalsze uwagi i wrażenia! :-)

 

Tagi: targi
01:31, kasica_k , Wydarzenia
Link Komentarze (11) »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 191
Zakładki:
Niezbędnik
Blogi w Polsce
Fora i strony w Polsce
Blogi na świecie
Fora i strony na świecie
Serwisy branżowe
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...