środa, 31 października 2012

Zabrzmi to może mało oryginalnie, ale tak jest: chłodna aura i bliskość pewnych dat skłaniają do zadumy i wspomnień. Przebiegając myślami ostatnie lata nie mogę pominąć tych wspomnień, które wiążą się ze stanikomaniactwem. Są to same radosne wspomnienia, albowiem stanikomania to dla mnie jeden z najmilszych sposobów spędzania czasu :) Ale uświadamiają mi one także, że ostatnio zaczęło mi jakby czegoś brakować w Stanikomanii i w moim stosunku do jej pisania. Czuję to, wracając do starych wpisów - choćby tych o czarnych faworytach, które miały wejść do tradycji (stworzyłam ich aż dwa! :). Co mnie niepokoi? Trudno to zdefiniować, ale zaczynam mieć wrażenie, że w rosnącym gąszczu marek, nowych modeli, kolekcji i ich zapowiedzi, które czuję się w obowiązku dokładnie opisać, zaczynam gubić swoją... stanikomanię.

Co się stało z tymi porankami, gdy przy kawie przeglądałam oferty bra-sklepów, snułam zakupowe plany i marzenia, polowałam na okazje oraz oczywiście zastanawiałam się, o czym by tu Wam napisać? Teraz znacznie częściej niż do sklepów zaglądam na Facebooka i obserwuję dziesiątki wpisów firm, blogów i serwisów. Zamiast szukać, czym by się tu zachwycić - biernie konsumuję treść sklepowych profili. Pisząc blog zaś czuję się, jakbym ciągle nie nadążała za ewoluującym rynkiem i pojawiającymi się wciąż nowościami. Czy wiecie, ile jeszcze zapowiedzi wiosennych kolekcji pozostało nie opisanych? No właśnie... W ten oto sposób z blogującej klientki zamieniam się w wiecznie spieszącego się sprawozdawcę, który nie wiedząc, od którego z setki tematów zacząć, staje z bezradnie zwieszonymi rękami... Toż to... ramiączka opadają! :) Coś tu nie gra - czas na jakąś zmianę.

 

Kawa i koronki

Pomyślałam i doszłam do wniosku, że potrzebuję po prostu częściej wracać do źródeł. Do rzeczywistości sklepowych wieszaków (tych wirtualnych i tych realnych) i krążących między nimi klientek, do których przecież cały czas należę. Tej rzeczywistości nie zastąpi świat „fejsa”, zajawek, konkursików, zdawkowych dialogów, spotkań z firmami i ogólnie rozumianego pijaru. Nie będę szczęśliwą stanikomaniaczką bez tych nieśpiesznych chwil zachwytu nad koronką, kokardką czy wzorem, przeżywanych bez presji, że na opisanie czeka kolejny, następny i jeszcze następny model czy marka, której jeszcze na Stanikomanii nie było. Zwalniam więc tempa i wrzucam na luz (co nie znaczy, że zamierzam rzadziej pisać!).

Jeżeli dotarłyście, drogie Czytelniczki, do tego miejsca - zachęcam Was do towarzyszenia mi przy kawie i koronkach... i rzutu okiem na moich czarnych faworytów :)

 

Retrolucje

Retro ciągle modne - jedną z marek, które najmocniej podążają za tym trendem, jest Gossard (kolekcja Retrolutions). Niepokoi mnie krój tej półusztywnianej balkonetki (D-G, obw. 30-38) - poziome cięcie miseczki i jego półsztywniakowość grożą zamianą biustu w (jakże retro) rakiety. Zbiera jednak dobre opinie. Kusi satynowy dół, koronka, widoczne metalowe detale.

Coś mi to przypomina - pamiętacie zapowiedzi (ech, znów te zapowiedzi! :) kolekcji Panache Superbra na przyszłą wiosnę? Idina co prawda nie będzie półsztywniakiem ani w wersji balkonetkowej, ani plunge, ale ta koronka i złote sprzączki są w identnycznym stylu. Konkludując, balkonetkę Retrolution przymierzyłabym z chęcią, by się przekonać, jak też Gossard poradził sobie z modelem półusztywnianym. Może czas porzucić uprzedzenia do tego typu biustonoszy?

Przyznam, że nie przypadły mi do gustu ani plunge (do tego longline), ani modelująca koszulka z serii Retrolution. Nie podoba mi się to wycięcie pośrodku, kojarzące się raczej z pęknięciem. Zresztą oba kończą na miseczce E, co wyklucza u mnie eksperymenty.

 

Powrót do Rio

Tu Was pewnie zaskoczę. Zaiste nastrój mam wspomnieniowy, skoro zwracam uwagę na tak stare, wyeksploatowane modele jak Rio marki Freya, od wielu lat zadomowione w bazówce, lecz nie pojawiające się już niestety w sezonowych kolorach. Niektóre młodsze stanikomaniaczki pewnie nawet nie wiedzą o istnieniu Rio! Ma ono jednak swoje wierne fanki.

Niedawno miałam okazję obserwować dwa piękne duże biusty ubrane w czarne Rio. Ich właścicielki były tym modelem zachwycone. Nie tylko doskonale leżał, modelował i podtrzymywał. Dziewczyny zachwycały się także oryginalnym designem, ani słodko-koronkowym, ani nudno minimalistycznym. Ta przedziwna siatka z łańcuszkowatym wykończeniem prezentuje się moim zdaniem bardzo na czasie - trochę rockowo, trochę nonszalancko, ani trochę nie cukierkowo. Brawo dla Rio!

 

Z Arabellą przez lata

To kolejna weteranka. Trochę przez przekorę nie pokażę nowszej mgiełki marki Freya - Lyli - ani w czerni z czerwonymi dodatkami, ani zapowiadanej wersji „lukrecjowej” (czerń, fiolet) - wszystkie pewnie doskonale je pamiętacie. Przypomnę za to o Arabelli, która moim zdaniem wciąż pozostaje w ścisłej czołówce marki Freya od początku jej istnienia.

Wiem, że ma ona swoje przeciwniczki, moim zdaniem jednak Arabellę wymyślił geniusz :) Cieszę się, że wciąż jest z nami w klasycznej wersji czarnej z różem.

 

Gracja o północy

Midnight Grace to dobra nazwa marki dla czarnych biustonoszy, choć nie wszystkie propozycje tej marki (należącej do sklepu Figleaves) są czarne. W tym modelu (Paige Italian Lace E+ Balconette Bra) zainteresowała mnie przejrzysta siateczka. Z reguły w tym miejscu spodziewamy się haftów czy koronek, tutaj ozdobny haft występuje na dole. Interesująca jest też „dziurka od klucza” na mostku. Wbrew pozorom, Paige jest miękka, nie półusztywniana.

Nigdy nie miałam biustonosza tej marki - mimo że nie raz o niej wspominałam w różnych przeglądowych notkach, nigdy nie zdecydowałam się na zakup. Jest ona przystępna cenowo, można jednak kupić ją tylko w Figleaves. Jeśli miałyście z nią jakieś doświadczenia, proszę o podzielenie się :)

 

Elsa i Loretta

Czyli dwie klasyczne balkonetki marki Panache Superbra z kolekcji bazowej. Nie prezentują się może zbyt oryginalnie, ale szalenie podobają mi się delikatne hafty zarówno na jednej, jak i na drugiej.

Elsa:

Loretta:

Krój obydwu wygląda na zbliżony do modelu Ariza. Miseczki: D-K, obwody: 30-38.

 

Susanna i Samantha

Przedstawicielki marki Fantasie. Koronki i hafty w wersji „na bogato” - obydwie sprawiają luksusowe wrażenie.

Samantha to czysta klasyka, wręcz nudna... podoba mi się jednak ten zdecydowany wzór kontrastujący z wyjątkowo przejrzystą siateczką.

Susannę z kolei w całości wypełnia wzorzysta koronka. Tu podoba mi się mocne obramowanie całości poprzez wykończenie podobną koronką dołu i góry biustonosza. Zwróćcie uwagę na zdjęcie tyłu w Figleaves - tył obszyty jest także wąziutkim brzeżkiem z koronki.

Susanna oferuje miseczki D-H i obwody 30-42, Samantha DD-H i 30-40.

Chciałabym, żeby jakiś polski sklep pochwalił się, że ma już Susanne lub Samanthę. Obie należą do aktualnej kolekcji jesiennej i można je kupić w brytyjskich e-sklepach.

 

Posrebrzana 

Maggie to jedna z moich dwóch faworytek z marki Elomi. Jestem sroką i sreberka po prostu lubię :) (w haft wpleciona została srebrna nitka). Maggie ma też obniżony mostek, co pozwoli włożyć głębszy dekolt niż do klasycznych full-cupów tej marki.

 

Rozmiary Maggie to miseczki E-JJ i obwody 36-44.

 

MiNimalna Nina

Coś z naszego podwórka - Nina marki Avocado to wprawdzie już nie taka nowość, ale  postanowiłam już przecież nie ograniczać się do nowości. Według mnie to jeden z najbardziej udanych projektów Avocado w ostatnim czasie. Bardzo oryginalny, jak większość zresztą. Nie znam podobnego biustonosza. Fenomenalne połączenie błysku i matu, satyny i półprzejrzystej siatki, ciekawy detal na mostku.

 

Czerń i czerwień

To kolory, które często idą w parze. Czerwień rozszerzyłabym tu na wszelkie pokrewne odcienie, od klasycznych, jak czerwone wino czy róże, do buraczków czy amarantów.

Mam tu dwie zdecydowane faworytki. Pierwszą jest Valentina marki Elomi - czarną dzianinę z satynowym połyskiem zdobi wzór różanych płatków. Dla mnie to jedna z największych gwiazd tej jesieni. Można ją kupić w Figleaves, nie wiem czy jest już w Polsce (miseczki D-HH, obwody od 34).

Drugą jest Ariza (Panache Superbra) w wersji czarnej z amarantowymi i jaskraworóżowymi dodatkami. Na sklepowych zdjęciach (np. w Figleaves) kolory te wyglądają na zgaszone, w rzeczywistości są bardzo żywe, co miałam okazję już sprawdzić w realu (recenzja się szykuje).

Jako że w tym sezonie mam amarantowego bzika, ta wersja Arizy świetnie wpisuje się w moje upodobania :) W dodatku jest już w naszych sklepach.

 

Czarna obfitość

Przeglądając e-sklepowe półki pod hasłem „czerń” uświadomiłam sobie, jakie mnóstwo pięknych wzorów kryje się pod tym klasycznym, neutralnym kolorem. Przez dłuższy czas prawie całkowicie go pomijałam, koncentrując się na barwnych letnich kompozycjach. Warto jednak czasem wrócić do czarnej klasyki. Zwłaszcza że zarówno czerń, jak i koronki są teraz ogromnie modne także w wierzchniej odzieży. Można więc komponować sobie całe czarno-koronkowe zestawy - oto np. spódnica dla lubiącej czerń stanikomaniaczki :)

Ponieważ, co oczywiste, nie jestem w stanie pokazać Wam tej obfitości w całości, proszę jak zwykle o uzupełnienie tej listy. Czy ostrzycie sobie ząbki na czarne koronki? Jacy są Wasi czarni faworyci tej jesieni?

poniedziałek, 22 października 2012

Zanim wkroczymy nieodwołalnie w jesień, trzeba odrobić letnie zaległości :-) Warto zresztą jeszcze poobserwować letnie kolekcje, zwłaszcza że tu i tam da się wciąż złowić coś na posezonowych przecenach. Bohaterka tej notki, mimo że przynależy jeszcze do lata, jest o tyle interesująca, że ten sam krój występuje również w kolekcji jesiennej i to w całkiem udanych wersjach kolorystyczno-haftowych. No i do tego jest Polką :-)

Patricia marki Dalia w obu kolorach, które miałam przyjemność przetestować w ciągu letnich miesięcy, istnieje w dwóch krojach. Pierwszy to świetnie już polskim biuściastym znany model półusztywniany K-24 (ten sam, o którym pisałam m.in. w Daliowych papużkach). Drugi to K-26, który ma podobnie zbudowane trzyczęściowe miseczki, lecz całkowicie miękkie. Ponieważ nigdy jeszcze nie miałam na sobie Daliowego miękkusa (nie obejmowały mnie rozmiary), postanowiłam dać szansę dwudziestceszóstce. I pierwsza mgiełka Daliowa w moim rozmiarze zaskoczyła mnie pozytywnie. Przedstawiam Wam więc:

Dalia - Patricia, rozmiar: 75I, krój: K-26, kolory: zielony, koralowy [Rozmiary miseczek: D-J, obwody: 65-90, cena: ok. 116 zł]

 

Estetyka

Obydwa kolory są bardzo urodziwe, ale mnie skuteczniej uwiódł zielony - piękny pistacjowy odcień. Oba świetnie pasowały do letniej garderoby.

Jestem pozytywnie zaskoczona miękkością haftu, obawiałam się szeleszczącej sztuczności znanej z Valerii i spółki, ale ten okazał się naprawdę na poziomie - staranny, przyjemny w dotyku. No i pięknie ażurowy.

Na ramiączkach są aplikacje, które krytykowałam w tamtych modelach, ale te prezentują się o niebo dyskretniej od tamtych i rzeczywiście zdobią, nie dając wrażenia przeładowania.

Dolne części miseczek podszyte są dodatkowo od spodu cienką siateczką, taką samą jak ta, na której jest haft. Jest ona bardzo przejrzysta i Patrycja nie traci przez to podszycie lekkiego charakteru. Trochę mi się nie podoba kolor tej siateczki w wersji zielonej - jest ciut za jasna w stosunku do barwy nitek haftu i do pozostałych części biustonosza. Mam wrażenie, że dodatkowo straciła trochę koloru w praniu. Podobnie gumy różnią się nieco barwą od reszty. Koralowa wersja jest bardziej dopracowana jeśli chodzi o jednolitość kolorów. Ja jednak wciąż wolę zieleń, zwłaszcza haftu (tego ciemniejszego, bo haft jest dwubarwny - groszki są jaśniejsze od esów-floresów i mają kolor miętowy - w wersji koralowej są natomiast bladoróżowe) i boków.

Niestety kokardki Dalii to nadal porażka wywołująca ból serca u każdej fanki biustonoszowych detali. Są nierówno przycięte, skłonne do strzępienia się i po prostu byle jakie. Na szczęście są też małe i w tym samym kolorze co biustonosz, dzięki czemu mało je widać.

Drugi mankament to różne wystające tu i ówdzie niteczki, które musiałam poprzycinać. Byłoby dobrze, gdyby nasi producenci częściej zwracali na takie szczegóły uwagę - one często decydują o ogólnym wrażeniu związanym z jakością produktu. Poza tymi detalami Patrycja jest biustonoszem przyzwoitej jakości. Nie zauważyłam też, by pranie (w pralce) robiło jej krzywdę, z wyjątkiem powyższego podejrzenia o spranie się części zielonej barwy.

 

Dopasowanie

Postanowiłam dać dobrą notę za przewidywalność rozmiaru. K-24 jest na mnie dobre w 75I, K-26 również - taka jednolitość to duży plus. Udam, że nie widzę tabeli rozmiarów, wedle której przy obwodzie 75 powinnam nosić miseczkę w okolicach L ;)

Nie podoba mi się jednak, że ciągle pasuje na mnie w Dalii obwód 75. Przyzwyczaiłam się już do porządnie dopasowanych 80tek. Co prawda w tych 75-tkach czuję się już nieco ściśnięta, ale dają się spokojnie nosić, skąd wnioskuję, że 80 mogłoby być jednak za luźne. Kusi jednak, by kiedyś sprawdzić np. 80H zamiast 75I.

 

 

Kształt

Patrycja nie daje bardzo mocnego wypchnięcia w górę, ale unosi w pełni zadowalająco, do tego bardzo dobrze zbiera z boków i modeluje piersi w zgrabne kuleczki. Moje obawy co do tego kroju i wątpliwości, czy Daliowy miękkus da sobie radę z cięższym biustem równie dobrze, jak półusztywniany K-24, całkowicie się rozwiały.

 

Konstrukcja i podtrzymanie

Podtrzymanie jest bez zarzutu. Boki i tyły Patrycji są szerokie, zapinane na 3 haftki, niezbyt rozciągliwe. Biust trzyma się solidnie. Nie wiem jednak, jak czułabym się w obwodzie 80, który teoretycznie powinien mi pasować.

Jeśli chodzi o krój miseczek, także nie mam zastrzeżeń. Układ i kształt szwów nieco różni się od typowej balkonetki znanej nam z marek brytyjskich, jak Freya (kiedyś chyba skuszę się na porównanie krojów balkonetek polskich i brytyjskich). Miseczki nie są jednak przesadnie zabudowane ani nie wchodzą mi pod pachy. Fiszbiny mają wąski rozstaw, u mnie są dosłownie „na styk”, można więc chyba polecać K-26 amatorkom wąskich fiszbin, a także wąskich mostków.

Przeszkadza mi jednak w Patricii krój dolnej części stanika. Jest on niemal pozbawiony „anatomicznych” podkrojeń i zbliżony do linii prostej, wskutek czego boki i tył znajdują się na zbliżonym poziomie, co dół fiszbin. Przez to czuję się tym stanikiem bardzo mocno opasana, opancerzona wręcz. Przywykłam bowiem, że zarówno dół mostka, jak i boki, zaczynają się trochę wyżej na ciele. Przypuszczam, że taki krój wzmacnia podtrzymanie, jednak ja nie czuję się w nim komfortowo. Podobne odczucia miałam kiedyś np. w Comeximach (Paloma). Gdyby nie usztywnienia boczne, to podejrzewam, że boki marszczyłyby się i podwijały, zresztą końcówki tych usztywnień zawijają się nieco do wewnątrz - cud, że nie uwierają.


 

 

Wygoda

Ogólnie nie jest najgorzej. Patricia jest uszyta z przyjemnych w dotyku materiałów, nic nie drapie, fiszbiny nie gniotą, ramiaczka OK. Niestety ma też wady.

Najdotkliwsze dla mnie jest to, że dół mostka jest zbyt mało jak dla mnie podkrojony w górę, co powoduje, że w czasie dłuższego przebywania w siedzącej pozycji Patrycja ugniata mi żołądek. Dobrze chociaż, że miejsce to jest porządnie podszyte i nie wpija się w ciało.

Mam też zastrzeżenia do niemal prostej linii dołu - jak w poprzednim punkcie. Nie czuję się w tych biustonoszach zbyt komfortowo, zwłaszcza gdy siedzę.

Za krótkie są podkładki pod haftki w zapięciach. Niestety potrafią się podwijać - wtedy haftki uwierają mnie w plecy.



 

Cena

Za przyzwoicie skonstruowany i ładny kolorowy biustonosz cena poniżej 120 zł (w sklepie firmowym) jest ceną dobrą. Przykład z Dalii mogłaby brać Samanta, która winduje ceny do szalonych poziomów, a jakością wcale Dalii nie przewyższa. W innych niż firmowy sklepach niestety potrafi być drożej, ale nie we wszystkich - zdarzają się też przeceny :)

 

 

Podsumowanie

Mimo wymienionych wad, dotyczących głównie wygody, a związanych z krojem, jestem bardzo pozytywnie zaskoczona K-26. Spodziewałam się problemów z podtrzymaniem, kształtem, konstrukcją miseczek - tu jednak Patricia poradziła sobie zupełnie nieźle. Do tego ma naprawdę ładne kolory, no i ta ażurowość, której brakowało mi w Dalii - już myślałam, że biusty w moich okolicach rozmiarowych na zawsze skazano w tej marce na model półusztywniany. Coś się jednak ruszyło. Zachęcam więc firmę do produkowania większej liczby modeli w tym właśnie kroju i adresowania ich szczególnie do biuściastych miłośniczek K-dwudzestekczwórek (czyli w jak najszerszym zakresie rozmiarów). A sklepy - do zamawiania tego kroju w szerokiej rozmiarówce. Uważam, że ma wielką szansę dobrze się przyjąć. 

Na zakończenie - jesienne mgiełki, czyli Michelle K-26 w dwóch kolorach:

(zachęcam do wizyty na stronie firmowej - można pobrać katalog bieżącej kolekcji)

Ponieważ w sklepie firmowym widzę już tylko jeden kolor Michelle i ani jednego 75I bądź 80H, czyli wybór jest niepełny - zachęcam inne sklepy, by pochwaliły się swoimi Daliowymi zasobami! Wg katalogu zakres rozmiarów tego modelu to: 65,70 D-J, 75 C-J, 80 C-H, 85 C-G, 90 C-E. Jest on niestety mniejszy niż K-24, które w obwodzie 65 dochodzi aż do miseczki M (wg rozmiarówki Dalii - uwaga, różni się od brytyjskiej). Oba kolory Michelle występują zresztą również jako K-24 - bo krój ten jest dostępny we wszystkich wzorach kolekcji jesiennej (brawo!).

 

Galeria

Na zakończenie, kontynuując „nową tradycję”, zapraszam do obejrzenia zestawu fotek obu Patricii w formie slideshow.

 

Jak Wam się podobają? A może macie własne wrażenia z noszenia miękkich modeli Dalii?

 
1 , 2
Archiwum
Tagi
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...